Rastafari-Linda

No trur eg eg kjenner alle rastafariane som er i Lilongwe. Evt er det dei som kjenner meg. Dei blir ikkje sett paa som saa veldig bra folk akkurat, men dei oppfoerer seg stort sett fint rundt meg. Dei tek meg i handa kvar gong eg moeter dei paa markedet eller paa gata, og eg smiler og gir dei eit fast handtrykk tilbake. Eg kjenner dei saaklart ikkje igjen fraa gong til gong, saa eg smiler og seier hei til alle. Dei fleste andre ville nok i staden oversett andre, men dersom du les bloggen min kjenner du meg nok godt nok til ikkje aa bli veldig overraska over at eg gjer det motsatte.

Eg har blitt litt brunare i loepet av opphaldet her, men eg skulle veldig oenske eg var heilt svart. Det er saa slitsomt aa bli sett paa som steinrik heile tida! Dei lurer meg for penger paa markedet som det staar etter. Menmen, det er nok turistar som blir lurt endaa meir. No hoeyrdast eg litt negativ ut. Det var ikkje meininga, eg skuldar paa varmen (som er baade positiv og negativ). Eg har det fint. No kan eg aa telle til 19 paa chichewa, men sidan dei fleste her tel paa engelsk har eg eigentleg ikkje saa veldig bruk for det. Men eg synast det er kjekt aa kunne likevel. Kimots, ziwiri, zitatu, zinai, zizanu osv. 19 er kumi zizanu zinai. Saa saa kan du det. Regnar med du har pugga det til eg kjem heim.

Diwo nana! Ser deg seinare!